ای دام بیماری اکتیمای واگیر یا اورف در گوسفند - ای دام | آموزش دامپروری
اپلیکیشن تخصصی پرورش دام و طیور

اپلیکیشن تخصصی پرورش دام و طیور

به تمام آموزش های تخصصی پرورش دام و طیور در یک برنامه اندرویدی دسترسی داشته باشید. برای دانلود و توضیحات بیشتر بر روی دکمه زیر کلیک کنید.

بیماری اکتیمای واگیر یا اورف در گوسفند

بیماری اکتیمای واگیر

سرفصل های این مطلب:

  • سبب شناسی
  • انتقال و انتشار
  • سن ابتلا
  • نشانه های بالینی
  • تشخیص تفریقی
  • تشخیص آزمایشگاهی
  • نشانه های کالبدگشایی
  • پیشگیری
  • درمان

عامل اکتیمای واگیر یک پاراپاکس ویروس از خانواده پاکس ویریده است. عامل بیماری از راه خراش سطحی پوست وارد بدن می شود. جراحات بیماری معمولا با ایجاد دانه و بعد قرحه شروع می شود و سپس دلمه کلفت روی آن را در اطراف لب ها می پوشاند. سرم ضد آبله قادر به خنثی کردن ویروس آکتیما می باشد.

سبب شناسی
عامل اکتیمای واگیر (زخم دهان، درماتیت پوستولی واگیر) یک پاراپاکس ویروس از خانواده پاکس ویریده است. ویروس اکتیما انسان را نیز مبتلا می کند که با ایجاد زخم و اولسر در محل ورود ویروس به بدن (عمدتأ دست و صورت) همراه است، جراحات باعث خارش شدید می شود.

انتقال و انتشار
دلمه های کنده شده از جراحات بعنوان منبع عمده ویروس در محیط مطرح اند، عامل بیماری از راه خراش های سطحی پوست عمدتا در لبها وارد بدن می شود. ویروس اکتیما در مراتع از یک فصل تا فصل بعد دوام پیدا می کند. علوفه های خشک بواسطه ایجاد جراحات جلدی بویژه در ناحیه لب ها در انتقال عامل به دام حساس نقش دارند.

سن ابتلا
بیماری بیشتر در میش های ۲ تا ۴ ساله رخ می دهد هرچند بیماری را بصورت تجربی در بره ها نیز ایجاد کرده اند.

نشانه های بالینی
جراحات بیماری معمولا با ایجاد پاپول و بعد پوستول شروع می شود و سپس گرانولهای پرولیفراتیو روی آن را در اطراف لبها می پوشاند که ممکن است باعث جلب مگس و تولید میاز شود. زخم دهان غذا خوردن را برای حیوان دشوار می سازد و در گله های پرواری باعث کاهش شدید وزن می شود.

تشخیص تفریقی
این بیماری به علت جراحات دهانی بصورت پرولیفراتیو کمتر با دیگر بیماریها اشتباه می شود. ولی باید از موارد زیر تفریق گردد:
۱ – در بیماری آبله بز و گوسفند برخی اوقات ضایعات مشابه اکتیمای واگیر تولید می کند که دلمه های بیماری آبله به صورت ورقه سختی در می آید که با واکنش شدید عمومی و در گله با تلفات زیاد همراه است.
۲ – بیماری زبان آبی که در آن تورم سر و صورت و سیانوزه شدن زبان را داریم
۳- بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوچک (PPR) که با تلفات بالا در سنین پایین و خونریزی در شیردان همراه است.
۴ – در بیماری تب برفکی که بر خلاف بیماری اکتیمای واگیردار وزیکول داشته که پرولیفراتیو هم نمی شود.
جراحات مشابهی ممکن است در روی پوست ناحبه پستان و بیضه گوسفندان هم دیده شود

تشخیص آزمایشگاهی
ویروس شناسی: مشاهده ویروس در زیر میکروسکوپ الکترونی سریعترین راه تشخیص می باشد.
هیستوپاتولوژی: ضایعات پوستی به صورت فیکس شده در فرمالین ۱۰ درصد بافره به آزمایشگاه ارسال می شود.
سرم شناسی: تهیه نمونه سره و ارسال به آزمایشگاه جهت شناسایی حضور آنتی بادی در آن

نشانه های کالبدگشایی
در موارد بدخیم پرخونی محوطه دهانی و قسمتهای فوقانی دستگاه تنفس و همچنین درگیری مری، شیردان و روده های باریک را داریم. ضایعات تیپیک بصورت پرولیفراتیو در اطراف لبها دیده می شود.

پیشگیری
در ابتدای وقوع بیماری جدا کردن فوری گوسفندان مبتلا و واکسیناسیون گله. باید توجه داشت اگر تعداد مبتلایان در گله زیاد باشد. واکسیناسیون اهمیت زیادی نخواهد داشت. در مناطق الوده بره ها در سن ۶-۸ هفتگی واکسینه شوند.

درمان
استفاده از پماد و اسپری آنتی بیوتیک دار برای جلوگیری از عفونتهای ثانویه توصیه می شود و از برداشتن پوسته های زخم اجتناب کنید و برای ترمیم زخمها تزریق ویتامین به ویژه ویتامین AD3E و فراهم کردن غذای نرم برای حیوانات مبتلا پیشنهاد می شود.


 

درس قبلی – بیماری زبان آبی گوسفند

درس بعدی – بیماری آبله گوسفند و بز

.

به این پست امتیاز دهید.
بیماری اکتیمای واگیر یا اورف در گوسفند
۴٫۵ از ۲ رای

 

بازدید : 3,941 بازدید بار دسته بندی : پرورش گوسفند تاريخ : ۲۴ بهمن ۱۳۹۶ به اشتراک بگذارید :
دیدگاه کاربران
    • دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    • دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.


برای ورود به کانال تلگرام ای دام کلیک کنید.
عضو شوید!
error: