ای دام بیماری آبله گوسفند و آبله بز - تشخیص، پیشگیری و درمان - ای دام | آموزش دامپروری
اپلیکیشن تخصصی پرورش دام و طیور

اپلیکیشن تخصصی پرورش دام و طیور

به تمام آموزش های تخصصی پرورش دام و طیور در یک برنامه اندرویدی دسترسی داشته باشید. برای دانلود و توضیحات بیشتر بر روی دکمه زیر کلیک کنید.

بیماری آبله گوسفند و آبله بز – تشخیص، پیشگیری و درمان

بیماری آبله گوسفند

سرفصل های این مطلب:

  • تعریف بیماری
  • سبب شناسی
  • انتقال و انتشار
  • سن ابتلا
  • نشانه های بالینی
  • تشخییص تفریقی
  • تشخیص آزمایشگاهی
  • ویروس شناسی
  • نشانه های کالبلد گشایی
  • پیشگیری
  • درمان

شناخت بیماری آبله گوسفند

آبله گوسفند و آبله بز به وسیله ویروسهای آبله گوسفندى و آبله بزی از کاپری پاکس ویروس به وجود می آید. در بین آبله دامها آبله گوسفند از همه خطرناکتر است. بیماری آبله گوسفند واگیردار می باشد و در شرایط طبیعی انتشار بیماری به وسیله تاول های خشکیده صورت می گیرد. چهار مرحله بیماری شامل تهاجم، بثورات، ترشح، خشک شدن می باشد. استفاده از واکسن راهی مناسب به منظور پیشگیری از بیماری می باشد.

سبب شناسی بیماری آبله گوسفند

آبله گوسفندی وآبله بزی به وسیله ویروسهای آبله گوسفیدی وآبله بزی از کاپری پاکس ویروس به وجود می آید. در بین آبله دامها أبله گوسفند از همه خطرناکتر است. این ویروس نسبت به تغییرات محیط مقاوم میباشد اما محلول ۲ درصد فنل در ظرف ۱۵ دقیقه آن را بی اثر می کند.

انتقال و انتشار بیماری آبله گوسفند

  بیماری آبله گوسفند واگیردار می باشد و در شرایط طبیعی انتشار بیماری به وسیله تاولهای خشکیده صورت میگیرد. استنشاق هوای آلوده نیز در انتقال بیماری نقش دارد. کوچ گوسفندان و تجارت پشم آلوده در انتقال بیماری از منطقه ای به منطقه دیگر حائز اهمیت می باشد. عامل بیماری از طریق جراحات جلدی وارد بدن میشود.

 

سن ابتلا بیماری آبله گوسفند

حیوان در هر سنی نسبت به بیماری حساس می باشد، اما بطور کلی بره ها و گوسفندان پیر و میش های شیرده حساسیت بیشتری داشته، به فرم شدید بیماری مبتلا می شوند.

نشانه های بالینی بیماری آبله گوسفند

آبله گوسقندی و آبله بزی از نظر بالینی مشابه هستند اما آبله گوسفندی بیماری عمومی شدیدی می باشد. در این بیماری چهار مرحله متمایز را می توان مشاهده نمود :

ادامه مطلب مخصوص اعضای ویژه

[vip-members]

الف: مرحله تهاجم:

این مرحله بعد از یک دوره کمون ۶ تا ۱۵ روزه بر مرحله درجه حرارت حیوان به ۴۱ الی ۴۲ درجه می رسد.

ب: مرحله بثورات:

در این مرحله لکه های قرمز کوچک در نواحی کم موی بدن مانند زیر بغل، زیر دم و روی شکم و پهلوها بوجود می آید که اگر آنها را مورد بررسی قرار دهند متوجه خواهند شد که فقط پوست ضخیم شده و به هیچ وجه شبیه به تاول نیست. سیر این مرحله ۴ الی ۵ روز است و حالت عمومی حیوان رو به بهبودی می باشد.

ج: مرحله ترشح:

در این مرحله توده ها آبدار شده و تبدیل به تاول می شوند. با ترکیدن این تاول ها مایع زرد رنگی از آن خارج شده و سپس تبدیل به دلمه تیره رنگی می شود. این مرحله نیز حدود ۴ الی ۵ روز به طول می انجامد.

د: مرحله خشک شدن:

دلمه خشک شده از روی پوست کنده شده و بر روی زمین می افتد. تورم پلک، ترشح موکوس از بینی، پیوست یا ادرار منقطع، سقط در اواخر آبستنی از دیگر علائم این بیماری است. بره ها معمولا به فرم بدخیم بیماری مبتلا شده. با تب بالا، دپرسیون، ترشحات چشمی و بینی همراه است. بره مبتلا ممکن است قبل از بروز ضایعات تیپیک آبله در این مرحله تلف شود.

نشانه های بیماری در بز شبیه به آبله گوسفند است. در گله های حساس میزان واگیری به ۹۰ درصد و تلفات به ۴ درصد میرسد. بیماری در بزغاله ها شدید و با تب، جراحات پوستی، علائم تنفسی و گوارشی همراه است، ولی در بزهای بالغ بیماری خفیف می باشد سقط و پنومونی از عوارض بیماری است که بصورت ثانویه می تواند رخ دهد.

تشخیص آزمایشگاهی بیماری آبله گوسفند

 

ویروس شناسی:

می توان از مایع تاولها، بافت پوششی اطراف تاول ها به منظور کشت و اگلوتیناسیون استفاده نمود. برای این منظور مایع تاول ها و بافت پوششی اطراف تاولها را در داخل سرم فیزیولوژی در دمای ۲ تا ۴ درجه به آزمایشگاه ارسال می کنیم.

هیستوپاتولوژی:

ضایعات پوستی، مخاط دهان، خلق و حنجره، واژن به صورت نمونه های تثبیت شده در فرمالین به آزمایشگاه ارسال می شود. مشاهده ویروس آبله و گنجیدگی های داخل سلولی در زیر میکروسکوپ به تشخیص کمک می کند.
انجام تستهای سرولوژیکی مثل AGPT ، آگارژل دیفوزیون و الیزا نیز برای جستجوی آنتی بادی در سرم استفاده نمود.

نشانه های کالبدگشایی بیماری آبله گوسفند

در فرم بدخیم آبله، ضایعات آبله به داخل دهان، حلق، حنجره هم کشیده می شود. در برخی موارد لمفادنوپاتی و خونریزی در طحال هم دیده می شود. ضایعات ریوی شدید بوده گاهی باعث کبدی شدن ریه می شود. بندرت جراحات ممکن است تا شیردان و حتی روده ها هم کشیده شود.

پیشگیری از بیماری آبله گوسفند

سویه آبله بزی با آبله گوسفندی متفاوت است. ویروس آبله بزی در گوسفند و بز در برابر بیماری آبله گوسفند و یا بز مقاومت ایجاد می کند ولی ویروس آبله گوسفند قادر به ایجاد مقاومت در برابر آبله بری نیست.
استفاده از واکسن راهی مناسب به منظور پیشگیری از بیماری می باشد. برای این منظور واکسن زنده آبله که به صورت لیوفیلیزه است پس از یکنواخت نمودن با حلال مخصوص به میزان نیم میلی لیتر به صورت زیر جلدی در ناحیه کتف تزریق می شود.

درمان بیماری آبله گوسفند

درمان حیوانات مبتلا توصیه نمی شود. در حیواناتی که شدیدا آلوده اند درمان تسکینی ضروری بنظر می رسد.

[/vip-members]


درس قبلی – بیماری اکتیمای واگیردار یا اورف

درس بعدی – بیماری طاعون نشخوارکنندگان کوجک

به این پست امتیاز دهید.
بیماری آبله گوسفند و آبله بز – تشخیص، پیشگیری و درمان
۲٫۵ از ۲ رای

 

بازدید : 4,699 بازدید بار دسته بندی : پرورش گوسفند تاريخ : ۲۹ بهمن ۱۳۹۶ به اشتراک بگذارید :
دیدگاه کاربران
    • دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    • دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.


برای ورود به کانال تلگرام ای دام کلیک کنید.
عضو شوید!
error: